"O, daar zijn mijn mama en mijn papa!"

Kasten uitgewassen, kleedjes gewassen en gestreken, speelgoed onder handen genomen, reisbedje gekuist, kasten gereorganiseerd, logeerkamer heringericht, in de bijna-kinderkamer geboord, geschroefd en geklopt, gewassen, gewassen, gewassen,.....

Een heerlijke drukte!

Ons Janneke wordt nauwlettend in de gaten gehouden door de aanwezige Belgen. Tot onze grote vreugde bekijken ze geregeld samen met Janneke het fotoboekje dat we voor haar achterlieten. Ze wilt het niet meer loslaten. Zou ze ons herkennen?

Ze maakt het goed en is heel flink. Af en toe "leent" ze het tutje van Dennis, haar nieuwe bedbuurjongetje, het zoontje van de Belgen. Als ze niet oppast zetten ze haar bedje weer apart, zoals dat meerdere keren is gebeurd toen we er nog waren. De vlegel!

We smelten bij het krijgen van de foto's via mail. We zijn hen onmetelijk dankbaar.

Maar we beginnen haar meer en meer te missen. Laat de tijd voor een keer maar eens heel snel gaan!

Dikke kus van mama en papa

Ik heb de groene eosine gevonden!

Vandaag eindigen onze 15 dagen beroepstijd. Een tijd waarin wij ons zouden kunnen bedacht hebben. Hebben we niet gedaan natuurlijk!

Vanaf nu is het wachten op de acties van onze coördinator ter plaatse, op de adoptieorganisatie in Kazachstan, en op de overheid in België.

Wie zou het snelst zijn? Als we Els Schelfhout mogen geloven, dan zou het wel eens heel snel kunnen gaan. Maar wij zijn realistisch (of noem het volgzaam en eerlijk), wij hopen op 9 maart.

Zolang we niks weten, werken we verder en genieten we van de foto's en verhalen van op afstand. Op de foto onze Janne, nadat ze de groene eosine had gevonden. Wij zijn trots op haar deugenietenstreken.

dikke kus

mama en papa

Vrolijke Janne

Onze dochter is het lachen nog niet verleerd! Wij zijn alweer vertederd.

Gisteren de mooiste cadeaus voor Janneke gekregen:

Een kabouterhuis van Jana en een vertederend gedichtje van Janinka. En nog zoveel meer.

Een mooie familie met een gouden hart. Bedankt daarvoor!

Vliendinneke, het stoeltje staat al op de fiets! Nu Janne en de zon nog, en dan komen we eraan. Zet al maar een fleske koud.
Papa zwoegt nog in Jannekes kamer, mama poetst en wast nonstop Jannekesspullen. Het voelt heerlijk alles klaar te maken en te installeren.

Janneke, we zijn er klaar voor!

dikke kussen

de mama en de papa