woensdag 3 juni 2009

De allerlaatste keer bloggen....








Tijd om deze blog af te sluiten. Het was een middel
om jullie allen te laten meevolgen en een beetje te laten proeven van Kazachstan, van Janne en van alles wat deze overheerlijke adoptieperiode met zich meebracht. Het is voor Janne en voor ons een fijn aandenken aan deze heel erg belangrijke periode in ons leven.

Hier volgen dankwoorden, vanuit het hart in een poging niemand te vergeten.

Bedankt aan onze geweldige ouders, om ons te kneden tot de mensen die we nu zijn. Wij zullen Janne de waarden meegeven die we uit onze opvoeding hebben meegekregen, en al het positieve dat we van jullie leerden aan haar doorgeven. Jullie zijn de beste mama en papa van de wereld, oma’s en opa’s om trots op te zijn. Bedankt daarvoor!

Bedankt aan de rest van het gezin; aan de zussen, de broers, Jannes meter en peter. Vele dikke zoenen omdat jullie er altijd zijn en jullie kindjes met ons hebben willen delen.
De neefjes en nichtjes; Kato en Stiene, Bas, Jonas en Louis en sinds enkele dagen ook Eden…… Geen woorden voor de zalvende werking die zij hebben gehad op de jaren van proberen. Hun ongerustheid op voorhand over waar ze dan moeten slapen bij tante Stien en nonke Wim als Janne er gaat zijn, over het feit of er wel genoeg liefde zou overblijven voor hen. Hun zalig enthousiasme nu Janne er eindelijk is.
Liefste neefjes en nichtjes, we zijn zot van jullie. Jullie hebben een speciaal plaatsje in ons hart, voor altijd.

Bedankt aan de ‘grote’ familie, de tantes, nonkels, neven en nichten, onze meters en peters. Bedankt voor de gesprekken, de steun, de telefoons, het begrip, het enthousiasme over onze beslissingen, over Janne, de vele reacties,… Dikke zoen, bedankt.

Bedankt aan de vele vele vrienden. De vrienden voor het leven. Bedankt om er altijd te zijn. Dank voor jullie steun. Zoen!
Bedankt aan de buren, voor hun aanstekelijk enthousiasme, alle dagen opnieuw. Kus.

Bedankt aan de vele dokters die ons hebben geholpen onze droom te verwezenlijken. Bedankt voor hun inzet, hun kunde, hun kennis, hun recht-door-zee-informatie, hun duw in de rug bij belangrijke beslissingen. Zonder hen was Janne hier nooit geweest.

Bedankt aan onze collega-adoptieouders. Bedankt om samen de gezellige cursusdagen te mogen meemaken, de basis van dit avontuur. Fijne mensen, een kleurrijk geheel. Dikke kus.

Bedankt aan Annemie en Annick van Het Kleine Mirakel. Ze werkten zich de naad uit het lijf voor ons geluk. Bedankt !!!!!!!!

Bedankt aan de organisatoren en de vele aanwezigen op de kienavond in oktober. Dankzij jullie waren de weken in Kazachstan draagbaar. Een fijn initiatief dat erg werd geapprecieerd. Dikke zoen.

Een dikke bedankt aan Dirk en Luc, voor jullie flexibiliteit en begrip. Is niet vanzelfsprekend en daarvoor zijn we dankbaar. Dank!

Ook bedankt aan de collega’s, van vroeger en van nu. Bedankt voor de zakdoeken, de schouders, de crisisopvang, de lach en de traan, de uitlaatklep, de Kazachstandoos, de reacties, het enthousiasme,…. Bedankt aan jullie allemaal !!
Bedankt aan vrienden van... , aan familie van..., voor de kaartjes, de berichtjes en de kado's. Vanuit alle hoeken van het land. Bedankt.

Bedankt aan jullie, de bloglezers, bekend en onbekend. Jullie ontelbare enthousiaste en ontroerende reacties zijn altijd een bron van energie geweest. Bedankt daarvoor!

Stien bedankt Wim en Wim bedankt Stien. Dit hadden we nooit gekund zonder elkaar. Zoen zoen zoen.

Maar vooral…. bedankt aan Janne.
Dank je om ons zo gelukkig te maken, zo compleet, zo verliefd. We kunnen niet genoeg zeggen hoe graag we je zien. Dikke dikke dikke zoen!

Janne doet het fantastisch. Ze slaapt goed, eet al alleen (zonder knoeien!?), lacht veel, knuffelt heerlijk, kan al schrijven (fotografisch vastgelegd) is blij, lief en geweldig. Dit is de start van een nieuw leven, zowel voor haar als voor ons. Wij zijn overgelukkig met onze Kazachse prinses!

De laatste keer:

Dikke dikke zoenen
De mama en de papa
En hun droomprinses Janne Zhanar.

PS: Voor wie nog graag iets schrijft voor Janne die dit zelf allemaal zal lezen als ze oud genoeg is; we verwijderen de blog definitief op zaterdag 13 juni, als we net 10 weken thuis zijn.