Een zondag zonder Janne

We beginnen stilaan uit onze jetlag te raken. Dit betekent dat Wim alweer begint te draaien en zuchten om 6u ’s morgens en Stien onbeweeglijk stil blijft liggen om duidelijk te maken dat het nog midden in de nacht is. De Coronas-infectie was van korte duur.

Vandaag wordt Janne 8 maanden en mogen we niet op bezoek. We zien het als een uitgelezen kans om te poetsen en de was te doen.

We zijn nog nooit zo fier geweest op dit wassen. De eerste Jannekeskleren in onze machine (zie foto). Waar ne mens al niet content mee is.

Gisterenavond was een speciale avond, om niet te zeggen een donkere. Liesbeth was op bezoek en we zaten net te aperitieven toen om 18u plots de stroom uitviel. Stroompanne in het hele gebouw. Maar goed dat we niet in de gammele lift zaten. De pitslamp kwam goed van pas, ware het niet dat de batterijen plat waren. Maar McGyver Wim is op alles voorzien en haalt reservebatterijen tevoorschijn. Misschien waren de emergency flares van Oostenrijk ook nuttig geweest?

De restjes van de chili con carne à la Wim – die we in het donker hebben opgegeten - hebben we buitengezet omdat het daar kouder is dan in de diepvries; het grote voordeel van Kazchstan (zie foto).

Aangezien de elektronische buitendeur niet meer openging en we dus niet buiten raakte, hebben we onze eerste logee gehad. Zelfs hier waren we op alles voorzien. Reservelakens en -dekens in de zetel, een onderbroek, thermische broek en een slaapliedje deden Liesbeth dromenland bereiken (zie foto).

Om 4u ’s nachts lagen we opeens in ‘t groot licht. Alles weer in de sakosj. En dezemorgen heb ik een uitgebreide Russische conversatie aan de telefoon gehad. Het enige dat we verstonden was iets van eliktrietsjistva waarop ik dan maar antwoordde ‘Njet Ruska, elektricita OK’. Volgens mij verstonden ze me.

Het dunste boek van de wereld zou De charme van de Kazachen als titel kunnen hebben, hoewel Veilig verkeer in Kazachstan ook naar dat record zou kunnen dingen. Soms vraag je je af of je hier nu officieel links of rechts moet rijden. Als je op straat vriendelijk naar een voorbijganger glimlacht word je nors aangekeken. Volgens Marina, de tolk is dit nog een overblijfsel van de Sovjet-Unie-tijd en zal het nog lang duren eer de stroefheid uit de bevolking is. Wij houden vol en geven het beste en warmste van onszelf.

We hebben uit de vele reacties op de blog vernomen dat onze regering is gevallen. Hier weten we van niks en zijn benieuwd naar meer nieuws en roddels. Zijn Filip en Mathilde nog samen? Is het 4^de seizoen van Grey’s Anatomy al uit op DVD? Zijn er nieuwe romances begonnen die het waard zijn om ons over in te lichten? Is er iemand zwanger? Zijn er sappige showbizznieuwtjes? Hebben we iets gemist?

Blijkbaar hebben de Route33-ers het zo geweldig goed gedaan op hun praktijkexamen? Het is hartverwarmend nieuws om te vernemen en ik (Stien) ben dan ook reuzetrots op jullie! Hoe zit het met mijn andere pupillen? Ik denk veel aan jullie. Ook hoorde ik dat ‘mijn groepen’ goed vertegenwoordigd waren op het kerstfeestje. Goed gedaan mannen!

Wim kan het werken niet laten en heeft gisteren een lichtbak opengefrutseld. Voor diegene die hier mogelijk wat aan heeft, het waren geen Aura Signette – lampen, maar gewone Osram TL’s en conventionele balasten. Verder waren we getuige van het vervangen van lichtbakken op zijn Kazachs. (Zie foto; met een schop! Zou Frans Kazachse roots hebben?)

Wij gaan verder zondagvieren!

Dikke kus van de mama en de papa.