Brood, park en poep

Dit bericht was bedoeld voor gisteren, maar aangezien het weer een internetcafe zonder internet was, dan maar vandaag. In Kazachstan kan alles.

Wim is er weer bovenop, hij heeft vanochtend het glazuur van de WC-pot gerepareerd.

Weer maar eens een misverstand in het restaurant. We bestellen voor Stien een slaatje, voor Wim kip met aardappelen. Willen we ook brood? Da, adjien pazjalsta, wat zoveel betekent als ja, één graag. En wat krijgen we? 1 schamel helftje van een minisneetje brood. We hebben er eens goed mee gelachen. Die Kazachen moeten ons toch soms voor zot verklaren met onze vreemde bestellingen.
Enkele dagen geleden zaten er twee vriendelijke goed Engels sprekende meisjes aan de tafel langs ons. We hebben ons door hen laten helpen bij de bestelling. Maar nog loopt het dan niet zoals bedoeld. Een voorgerecht kennen ze hier niet, en nagerechten worden gelijktijdig met het hoofdgerecht gebracht, zodat we aan de tafel langs ons het ijs zagen smelten tijdens de aperitief. We vermoeden dat het niet aan ons taalgebrek ligt, maar aan de culinaire verschillen tussen België en Kazachstan. Al moeten we eerlijk toegeven dat het eten hier best wel goed is.

Toen we eergisteren het park van Karaganda ontdekten, was het daar een hele bedrijvigheid. De Kazachen doen op hun vrije dagen blijkbaar net hetzelfde als de Belgen; met het hele gezin eropuit. Er waren sleeën getrokken door pony’s, een grote kameel waarop je een ritje kon maken, een suikerspinstand, een ijskasteel met een glijbaan, een parcours voor quads op ijs, een grote schaatsbaan op de vijver,…. Het leek net alsof we in een pretpark in de Ardennen liepen.

Toen we pas in Karaganda aankwamen, werden we helemaal opgewonden van het groot aantal antiekwinkels in de buurt. In iedere straat zagen we uithangborden waarop AתTEKA stond. We dachten al “O, fijn, we gaan ons hier niet vervelen…” totdat we er binnenstapte en ontdekte dat dit woord apotheek betekent.
Vandaag hebben we dan maar gebruik gemaakt van deze AתTEKA en een professioneel en familiaal consult aangevraagd via sms, omdat onze prinses een niet echt gezond uitziende uitslag op haar schaamlipjes heeft. Er worden zoveel verschillende crèmes en zalven gebruikt waarvan geen enkel werkend, zodat we de apothekers van de familie om raad hebben gevraagd. We hebben de dokter van het weeshuis dit advies onder haar neus geduwd, en als bij wonder schreef ze zonder boe of bah voor wat we vroegen. ’t Is te zeggen, voorschriften bestaan hier uit wat gekrabbel op een blaadje papier, zonder datum, handtekening of naam van de voorschrijver. We snappen het systeem van de apothekers niet goed, maar zijn tevreden dat we zonder problemen kregen wat we wilden.
Bedankt voor jullie medisch advies. Nu maar hopen dat Janne snel weer een gaaf poepeke heeft. (ondertussen ziet het er alweer wat beter uit)

Vandaag was ze weer heerlijk. Het eten verloopt ’s morgens prima, maar ’s middags voelen we dat we nog veel te leren hebben. Ze heeft meer oog heeft voor wat er rond haar gebeurt dan voor haar eten, en het lukt ons zelden haar alles te geven. Maar de verzorgsters maken er niks van, zolang ze maar goed drinkt.
Vandaag heeft mama Stien haar eerste echte kus gekregen van haar dochter en papa Wim wordt altijd opnieuw beloond met een vertederende glimlach.
We zijn verliefder als ooit tevoren.

Een dikke kus
de mama en de papa