Adoptiegeluk in Zaventem

Gisteren zijn Petra en Erik met hun Marliesje aangekomen in Zaventem.
Zij zijn degenen die samen met ons kerstmis hebben gevierd in ons appartement in Karaganda. Sympathieke mensen met een schat van een dochtertje. Marlies is de grootste lachebek van heel Kazachstan. We zagen het geluk en de zenuwen van de grootouders. Het eerste kleinkind langs beide kanten. We voelden de spanning tijdens het wachten op het moment dat ze door de schuifdeur zouden komen.

We dronken champagne, weenden en genoten.
Het voelde als een voorrecht om te mogen delen in hun geluk. Wat zijn we blij dat we dit hebben mogen meemaken.

Wat gaat dat voor onze familie en vrienden niet zijn als wij aan de beurt zijn?!

Voorlopig geen nieuws over de documenten. Geen nieuws, goed nieuws?

De kamer is bijna klaar. We overwegen daar af en toe eens te gaan slapen, gewoon om ons een beetje dichter bij Janneke te voelen. Als ze er gaat zijn, gaan we nachtenlang langs haar bedje staan om naar haar te kijken. De badkamer is Jannekesklaar.
Een van de volgende dagen gaan we haar eerste pampertjes kopen, nieuwe spenen voor in de flesjes, flessenpoeder, verzorgingsproducten. Heerlijk heerlijk heerlijk!

Binnenkort weer een nieuw "wat steek je in je koffer voor de belangrijkste reis van je leven"-lijstje maken. Dit keer veel Jannekesspullen.

Man man man, wat een zalig vooruitzicht!

Dikke kussen
de mama en de papa