woensdag 1 april 2009

Almaty











We zijn zo blij, want ze is weer helemaal de oude. De wortelenpuree van papa en de verse fruitpap van mama verrichten wonderen in het maagdarmkanaal van Janne. Wie nu nog durft beweren dat in die pottekesvoeding geen bewaarmiddelen of kleurstoffen zitten, die komt de inhoud en de geur van Jannes luiers van gisteren maar eens inspecteren. Arm kinneke!
Maar nu is alles dus weer als vanouds; ze eet en drinkt goed, met smaak, k..t goed en is de heerlijke vrolijkheid zelve. In tegenstelling tot gisteren hebben we ons vandaag op de mat in de living echt kostelijk geamuseerd met ons vrolijk, voortdurend babbelend Janneke die niets liever doet dan kasten openen en sluiten, haar vingers in de stopcontacten steken en met mama en papa knuffelen. Bij dat laatste smelten we keer op keer. In de zeven weken Karaganda hebben we haar nooit zoveel horen lachen en babbelen als nu.

Vandaag wat gaan wandelen in het park van Almaty en daar een pintje gedronken op de goede start van een collega-adoptiekoppel. Zij hebben vandaag hun dochtertje voor het eerst gezien en het is een schatje! We zijn blij in hun plaats. Ook voor de andere adoptiekoppels hier is het de spannende start van een heerlijk periode. Wij duimen voor hen allen op een goed verloop!

Ons Janne doet zich in haar buggy content met het opnemen van zoveel nieuwe dingen, en als ze dit beu is, valt ze in slaap.
Om aan de thuisblijvers in België te bewijzen dat de zon hier wel degelijk schijnt, hebben we Janne niet ingesmeerd zodat haar tutje nu afgetekend op haar gezicht staat als een witte vlinder. Goede ouders!

De stad Almaty is zoals we al gezegd hebben van een totaal ander kaliber dan Karaganda. Je ziet hier de gekste dingen.
Je kan je voor een slordige 35 Tenge (€ 0,22) op straat op een oude, roestige weegschaal laten wegen. Openbaar alcoholgebruik is normaal, en dan vooral in de voormiddag. Zowel mannen als vrouwen lopen hier met halve liters bier op straat rond.
Op straat zie je jonge mannen in een groen uniform die je helpen parkeren. Ze staan wat te zwaaien met hun armen en doen andere auto’s stoppen. Of ze hebben hier veel poepchauffeurs, of ze zijn gewoon erg galant.
Nu de zon schijnt, komt er veel meer volk op straat. Dit merk je aan het aantal rochels die je op straat tegenkomt. Onvoorstelbaar hoeveel er gerocheld en gespuwd wordt. Mannen en vrouwen…
Elk park of openbare plaats is voorzien van “bewaking”; een cabine van amper 2m² waarin een politieagent een boekje zit te lezen.
De straten zijn nauwelijks voorzien van markeringen en het verkeer is hier werkelijk een wespennest. Van zodra het licht op groen springt beginnen ze allemaal te toeteren en vertrekken ze, ook al loop je nog in het midden van de straat met de buggy.
De werkloosheid wordt hier kunstmatig laag gehouden. Een onvoorstelbaar grote hoeveelheid bedienden in de winkels om eenzelfde aantal klanten te bedienen.
En waarom al die moeite om naar de ambassade in België te gaan als je de paspoorten voor een prikje op de greenmarket kan kopen?
Gouden tanden zijn ook hier in de aanbieding, net als naaldhakken.

Wij beseffen dat onze laatste dagen in Kazachstan zijn begonnen. We kijken ongelooflijk uit naar onze thuiskomst in België, maar beseffen ook dat dan ons eerste adoptieverhaal definitief klaar is en we nooit meer op dezelfde manier Kazachstan zullen beleven.
Vandaag nog een reisgids gekocht voor onze reis met Janne naar haar geboorteland, binnen 10 à 15 jaren.

Morgen meer over onze aankomst in Zaventem met ons heerlijk Janneke.
Dikke kussen
van de mama en de papa en hun Janneke

7 opmerkingen:

Anoniem zei

Hallo Stien en Wim

Wat een prachtige dochter! Echt een meisje om op te eten. Ik was jullie blog aan het bekijken tijdens de les (altijd een leuk tussendoortje tijdens die saaie ICT lessen)en mijn klasje was het ermee eens :)
Het is fijn om jullie zo te zien genieten van Janne. Ze ziet er echt gelukkig uit. We kijken er al naar uit om haar eens in levende lijven te mogen bewonderen. We zijn ook blij om te horen dat ze zich al aan het slaapritme van Wim heeft aangepast. Altijd handig:)
Geniet nog van julllie laatste dagen in Kazachstan, geef Janne een dikke zoen van ons en we kijken al uit naar jullie terugkomst!

Liefs
Pieter en Daisy

Anoniem zei

Hey kersverse ouders,

Stilaan begint iedereen hier zich klaar te maken voor zaterdagmorgen. Even dag zeggen in Zaventem en dan het gezinnetje op hun eentje naar de Delweg laten vertrekken.

Hier is het al een aantal dagen droog maar voor zaterdag verwachten ze in zaventem lokaal hevige neerslag. :-)

Geniet nu nog even van jullie "kamp"-momenten. Met dit verschil dat er aan een kampliefde in zeer veel gevallen een einde komt en bij jullie maar de start is van een quasi oneindig verhaal.

Bedankt voor de leuke en vaak ontroerende verhalen. Hebben intussen ook een kijkje kunnen doen in de Jannekesboekjes. Wat een pareltjes

Nog een leuke tijd ginder in een land, dat een jaar geleden een ver-van-ons-bed land was maar nu zeer na aan ons hart ligt.

Cas, Julie, Kaat & Koen

wendy en davy zei

Lieve Janne, Stien en Wim

Het is gewoon geweldig genieten als we jullie foto's bekijken! Het geluk en de liefde straalt er zo vanaf... Janne voelt zich super geborgen bij jullie, dat kan je zo zien!
Lang hebben jullie er naar uit moeten kijken, en nu begint het allemaal nog maar pas...
Het begin van een heel leven samen!

dikke knuffel
Wendy en Davy en de kleine mannekes
(als Thomas de foto's ziet weet hij het al, dan zegt hij "kijk baby Janne")

Christel zei

Even hebben we getwijfeld of we vrijdag na de quiz op school niet een stapje in de wereld zouden zetten om dan vol enthousiasme ons richting Zaventem te begeven. We zouden ons dan natuurlijk op de allereerste rij wurmen :-))

Maar blijkbaar is de aankomsthal niet leeg en staat er al een heel ontvangstcomité voor jullie klaar... Dus draaien we ons zaterdagmorgen heel vroeg nog eens lekker om in ons bed... en zullen gewoon in gedachten bij jullie zijn, als jullie dat niet erg vinden :-))

Mogen we jullie dan wel langs deze weg een prachtige toekomst toewensen met Janne... gewoonweg schitterend om te zien zoals Stien tijdens ons coachinggesprek met stralende ogen over Janne kwam vertellen... heerlijk!!

Ps: klas 1VAGR5 is vandaag volledig geslaagd op het praktijkexamen!!

En alvast voor zaterdag: welkom thuis!!

Griet Braekers zei

Lieve Stien en Wim,
Van harte proficiat met jullie dochter, Janne. We wensen haar een lang en gelukkig leven, samen met jullie en jullie familie.
De warmte, de humor, de liefde voor Janne, voor elkaar en voor het leven straalden uit de prachtige foto's en de ontroerende teksten.Bedankt dat we dit op deze manier mochten meemaken.
Een behouden thuiskomst.
Veel liefs van Jos en Griet Amand- Braekers

Elke zei

Dag Stien,Wim en Janneke,

We zijn blij dat Janneke weer de oude is! Heerlijk dat zonneke op haar snoetje. We zullen ervoor zorgen dat de zon bij ons ook zal schijnen (los van de lokale neerslag in Zaventem)!

We tellen af!

Groetjes Joris, Elke, Marieke en Thieu

Anoniem zei

Dag mama Stien, papa Wim en Janne

eindelijk voet op Belgische bodem. Het was steeds weer een avontuur om jullie blog te lezen. We zullen het zelfs missen. Maar voor jullie is dit een nieuwe start als gezin. Geniet van elkaar (daar twijfelen we geen seconde aan), ontdek elkaar en groei samen. Heel veel geluk samen.
Dikke kussen, Nancy, Noël, Anne - Katrien, Jasper en Iris