Het is fantastisch ! Alles aan Janne is geweldig.
Vrijdag, 3 april. Na een erg korte laatste nacht in Kazachstan halen we Janne om 1u uit haar bedje. Ze slaapt rustig verder tot in de luchthaven. Om 3u15 vertrekken we uit Kazachstan, richting thuis.
Wat een emotioneel moment, het vertrek uit haar thuisland, haar herkomstland. Het besef dat dit voor haar de laatste keer is dat ze voet op Kazachse bodem zet als Kazachse burger. Mama en papa zijn onderweg naar hun bekend terrein, Janne naar de grote, nieuwe wereld.
Na 2 uren slapen in het bedje in het vliegtuig, houdt Janne haar mama en papa bezig. Wandelen, spelen, drinken, eten, lachen, weer eens op verkenning,…. Maar ze is braaf en stil, zodat alle andere passagiers kunnen slapen, behalve mama en papa.
De service op het vliegtuig is fantastisch. Lufthansa krijgt een dikke pluim van ons!
We verwachten dat ze gaat jammeren, wenen, klagen, onder de indruk zijn van alle nieuwe dingen rond haar, maar niets is minder waar. Zolang mama en papa in de buurt zijn, is alles prima. Ze steelt maar weer eens de harten van onze medepassagiers. “She is adorable”.
Tijdens de korte vlucht van Frankfurt naar Zaventem slaapt ze, tot 5 minuten voor de landing. En dan…………zijn we na een reis van 12 uren in België. Alweer een emotioneel moment.
Wat een vreemd gevoel daar te lopen met ons eigen meisje op de arm, onze flinke dochter. Nog even een nieuwe pamper, wat opfrissen en dan wachten op onze koffers. Erg lang wachten.
We zijn nerveus want we weten dat 10 meter verder onze geweldige familie en vrienden zenuwachtig staan te wachten op ons, maar vooral op Janne.
Nog een kusje voordat we door de schuifdeur gaan, een kneep in de arm om te kijken of het wel allemaal echt is, en dan…… DAAR ZIJN ZE !!!!!
Eerst hevig geklap en gejuich.
Dan stilte.
…
Verwondering over Janne?
Wat een overweldigend gevoel.
Wat een massa vrienden en familie.
Daar staan we dan, Janne bij papa op de arm met een koekje in de hand om haar wat af te leiden. Papa staat te stralen, mama te wenen. Janne is flink, helemaal zichzelf. Nieuwsgierig rondkijken en over zich heen laten gaan. Bij papa op de arm is het veilig.
Meter Ingrid komt aangesprongen. Veel tranen. En dan met zijn allen kussen en omhelzen. “O, ben jij er ook?!” Steeds weer nieuwe gezichten. Teveel om allemaal aandacht te geven. Maar o zo heerlijk om dit moment te delen met alle aanwezigen. Vrienden, familie, collega’s, collega-adoptieouders met Jannes Kazachs vriendinnetje. Echte vrienden die hun skivakantie uitstellen om dit niet te missen. Fantastisch!
Er zijn spandoeken, vlagjes, veel camerageflits en heel veel wenende gezichten.
Er wordt champagne gedronken, geklonken op het geluk van Janne.
Zoveel mensen, zoveel enthousiasme, zoveel tranen van geluk, en dat allemaal voor ons Janneke. Wat een mooie start van haar nieuwe leven!
Het is onbeschrijflijk wat dit voor ons betekent. Een dikke bedankt aan jullie allen!
Wat is ze mooi.
Maar vooral wat is ze flink.
Mama en papa zijn apetrots op hun heel erg flinke dochter. Ze deelt haar koekje met oma, ze speelt met Basje, Stiene en Kato, ze lacht als mama en papa haar willen vangen, ze vecht met Thieu om het tutje, ze is hemels.
En dan gaan mama en papa samen met Janne naar huis, in hun eigen auto. Hun eerste tripje samen als gezin. Voor het eerst thuiskomen met zijn drieën.
Dit is de meest emotionele dag van ze allemaal!
Om dit te laten nazinderen, volgen het verhaal van de thuiskomst en haar nieuwe thuis morgen.
Dikke kussen
De mama en de papa
en hun Janneke
Vrijdag, 3 april. Na een erg korte laatste nacht in Kazachstan halen we Janne om 1u uit haar bedje. Ze slaapt rustig verder tot in de luchthaven. Om 3u15 vertrekken we uit Kazachstan, richting thuis.
Wat een emotioneel moment, het vertrek uit haar thuisland, haar herkomstland. Het besef dat dit voor haar de laatste keer is dat ze voet op Kazachse bodem zet als Kazachse burger. Mama en papa zijn onderweg naar hun bekend terrein, Janne naar de grote, nieuwe wereld.
Na 2 uren slapen in het bedje in het vliegtuig, houdt Janne haar mama en papa bezig. Wandelen, spelen, drinken, eten, lachen, weer eens op verkenning,…. Maar ze is braaf en stil, zodat alle andere passagiers kunnen slapen, behalve mama en papa.
De service op het vliegtuig is fantastisch. Lufthansa krijgt een dikke pluim van ons!
We verwachten dat ze gaat jammeren, wenen, klagen, onder de indruk zijn van alle nieuwe dingen rond haar, maar niets is minder waar. Zolang mama en papa in de buurt zijn, is alles prima. Ze steelt maar weer eens de harten van onze medepassagiers. “She is adorable”.
Tijdens de korte vlucht van Frankfurt naar Zaventem slaapt ze, tot 5 minuten voor de landing. En dan…………zijn we na een reis van 12 uren in België. Alweer een emotioneel moment.
Wat een vreemd gevoel daar te lopen met ons eigen meisje op de arm, onze flinke dochter. Nog even een nieuwe pamper, wat opfrissen en dan wachten op onze koffers. Erg lang wachten.
We zijn nerveus want we weten dat 10 meter verder onze geweldige familie en vrienden zenuwachtig staan te wachten op ons, maar vooral op Janne.
Nog een kusje voordat we door de schuifdeur gaan, een kneep in de arm om te kijken of het wel allemaal echt is, en dan…… DAAR ZIJN ZE !!!!!
Eerst hevig geklap en gejuich.
Dan stilte.
…
Verwondering over Janne?
Wat een overweldigend gevoel.
Wat een massa vrienden en familie.
Daar staan we dan, Janne bij papa op de arm met een koekje in de hand om haar wat af te leiden. Papa staat te stralen, mama te wenen. Janne is flink, helemaal zichzelf. Nieuwsgierig rondkijken en over zich heen laten gaan. Bij papa op de arm is het veilig.
Meter Ingrid komt aangesprongen. Veel tranen. En dan met zijn allen kussen en omhelzen. “O, ben jij er ook?!” Steeds weer nieuwe gezichten. Teveel om allemaal aandacht te geven. Maar o zo heerlijk om dit moment te delen met alle aanwezigen. Vrienden, familie, collega’s, collega-adoptieouders met Jannes Kazachs vriendinnetje. Echte vrienden die hun skivakantie uitstellen om dit niet te missen. Fantastisch!
Er zijn spandoeken, vlagjes, veel camerageflits en heel veel wenende gezichten.
Er wordt champagne gedronken, geklonken op het geluk van Janne.
Zoveel mensen, zoveel enthousiasme, zoveel tranen van geluk, en dat allemaal voor ons Janneke. Wat een mooie start van haar nieuwe leven!
Het is onbeschrijflijk wat dit voor ons betekent. Een dikke bedankt aan jullie allen!
Wat is ze mooi.
Maar vooral wat is ze flink.
Mama en papa zijn apetrots op hun heel erg flinke dochter. Ze deelt haar koekje met oma, ze speelt met Basje, Stiene en Kato, ze lacht als mama en papa haar willen vangen, ze vecht met Thieu om het tutje, ze is hemels.
En dan gaan mama en papa samen met Janne naar huis, in hun eigen auto. Hun eerste tripje samen als gezin. Voor het eerst thuiskomen met zijn drieën.
Dit is de meest emotionele dag van ze allemaal!
Om dit te laten nazinderen, volgen het verhaal van de thuiskomst en haar nieuwe thuis morgen.
Dikke kussen
De mama en de papa
en hun Janneke
ps. Aan Sarah die nu in Almaty zit. Wij kunnen je geen mail sturen, want je hebt een blog met paswoord. Vraag ons mailadres en gsm-nr maar aan Jeroen, want dat zetten we liever niet op deze open blog. Veel succes daar!!
14 opmerkingen:
Dag Stien,
Vol spanning zat ik uit te kijken naar een berichtje op jullie blog! HEERLIJK... wat een ontvangst... en vooral hoe Janne zo rustig blijft!
Hopelijk vinden jullie ondertussen jullie draai wat... geniet volop!
Een dikke proficiat aan jullie allemaal, ouders, grootouders, broers, zussen, met andere woorden aan iedereen daar.
We wensen jullie heel veel geluk, gezondheid en een heel fijn leven met jullie mooie dochter.
Zeker een heel dikke proficiat aan de mama en de papa, dat jullie de Karagandese heksenketel goed doorsparteld hebben en wij weten ook dat Janne alles zal goedmaken.
Dikke groeten
Annick en Dave
zo ontroerend......mooi....
Stien en Wim,
Fantastisch, wat een overweldigende thuiskomst! Heb sinds jullie vertrek uit Kazachstan elke dag wel 10 keer gecheckt of er al nieuws van Janne in Belgenland was. Je ziet op de foto's dat ze helemaal bij jullie hoort. Ook van ons een superdikke proficiat, jullie verdienen het dubbel en dik.
xxx
Meinder, Marten, Peter en Mieke
Lieve Stien en Wim, en natuurlijk prachtig Janneke
Wat een mooi verhaal over jullie thuiskomst!
Super!!
Tot tranen toe bewogen. Wat ben ik blij dat m'n collega's nog niet gearriveerd zijn, want m'n ogen houden het niet droog bij zoveel familiegeluk!
Dikke proficiat met jullie prachtige dochtertje!
Lieve Stien, Wim en Janne
Zelfs van aan de pc vloeien de rijkelijk tijdens het lezen van zoveel emoties.Een stralend gezicht vol geluk, tederheid, blijdschap,... Wat heerlijk om te zien. Ik wens jullie alle geluk van de wereld toe.
Knuffels
Heidi V
De tranen lopen hier over mijn wangen bij het zien van die prachtige foto's. Het doet ons terugdenken aan 3 weken geleden, toen ook wij werden opgewacht door familie en vrienden. De emoties gieren op dat moment door je lichaam, er is geen stoppen aan. Geniet, geniet, geniet!!!!!!!
Evi, Michel en Mila
Dag Janne, mama en papa Celis-Martens:
We zijn zo blij dat jullie eindelijk met z'n drieen in België zijn. Eindelijk! We zijn ook zo blij dat jullie het zo goed maken. Janne, jij hebt nog al een aanpassingsvermogen. Er wacht jou een hele mooie toekomst, zoveel is zeker.
Tot snel lieverds
Groetjes Joris, Elke, Marieke en Thieu
Tranen van geluk bij de mama...
Een lach van oor tot oor bij de papa...
En kleine Janne die maar kijkt en grijpt en gewoon haar vrolijke zelf blijft...
Heerlijk!
Ookal kennen we mekaar niet, wij blijven meegenieten van jullie verhaal!
Nele.
Lieve janne,
binnen enkele jaren ga jij dit allemaal lezen en dat zal heel bijzonder voor je zijn.
Weet goed dat al deze mensen heel erg veel van jouw mama en papa houden en dat we heel erg gelukkig zijn nu zij eindelijk met jou hun compleet geluk gevonden hebben.
Wat je zeker ook moet weten - als je dat al niet wist - is dat je vader hele erge 'onsexy' boeren kan laten en je mama een fantastiche lapdance (en nu roep je: "mama, wat is een lapdance") kan geven. Laat hen het anders maar eens voordoen ;-).
Ze zijn met andere woorden prettig gestoord, maar daarom zien we hen net zo graag!
Geniet van hen, zoals wij altijd al gedaan hebben.
Kus
Nik
Eindelijk ...het moeten héél speciale momenten geweest zijn ...ik vind het heel spijtig dat ik er niet tussenstond, al die blije mensen die jullie stonden op te wachten ...gelukkig zijn jullie de oprit al toeterend opgereden, een teken dat ik buiten kon komen kijken, netjes blijven wachten op m'n terras en toen... zo fier als een gieter zijn jullie ons Janne komen voorstellen !!! nog mooier en gelukkiger dan op foto's !!!!!!
haar gezichtje spreekt boekdelen als ze op jullie arm zit, ook op de foto's zie je duidelijk dat ze helemaal niet ondersteboven is van al die mensen die waarschijnlijk toch veel lawaai bijhadden ...ik blijf erbij, jullie zijn voor elkaar gemaakt !!!! geniet geniet geniet !!!!!!!!!
x tizi
Oh! Prachtig! Emotioneel. Super. Daar is ze dan. Zo mooi. eindelijk thuis...bij haar papa en mama!
Dikke proficiat...hele mooie bevalling...met veel volk (half zaventem lijkt wel bezet?)...geniet er van!
Ingeborg
welkom thuis Janne!
Wij en onze prutsen verheugen ons op een eerste kennismaking.
Geniet van je lieve ouders, je mooi kamertje en je nieuwe vriendjes en vriendinnetjes.
Tot binnenkort bij jouw thuis of bij ons in de bergen.
dikke kus
Stan, Goele, Liv en Finn
Hey Stien en Wim,
Wij hebben jullie adoptieblog met veel plezier gevolgd.
Een mooi moment is aangebroken,jullie zijn thuisgekomen.
Samen met jullie prachtige dochter.
Wij wensen jullie alle geluk toe en geniet met volle teugen van jullie nieuwe gezinnetje.
Groetjes
Ann & Dirk
www.bloggen.be/peeters_yon
Een reactie posten